Januari is tot nu toe dit jaar echt een wintermaand geweest. De afgelopen weken bracht Vrouw Holle met de kou ons sneeuw, rijp en heldere ochtenden. Het landschap werd stiller, zachter bijna, alsof alles even werd toegedekt. Zo’n winter die je vanzelf uitnodigt om langzamer te gaan.
Dit is de tijd waarin we minder naar buiten treden en meer naar binnen luisteren. De natuur laat zien hoe rust eruit kan zien: wachten, liefdevol bewaren.
Juist nu kan het waardevol zijn om even stil te staan bij wat er in jezelf leeft.
Veel mensen merken dat de elementen in deze weken sterker voelbaar zijn:
de kou van de lucht,
de zwaarte van de aarde,
het stille water van gevoelens,
het kleine, beschermde vuur van intentie.
Het kan soms helpen om daar woorden aan te geven. Niet groots of diepgravend, maar eenvoudig. Wat doet deze winter met je? Wat brengt rust, en wat schuurt nog? Een paar zinnen in een dagboek zijn vaak al genoeg.
Rond deze tijd valt ook de nieuwe maan: een donker en stil moment, om te voelen wat er nog mag rijpen. Wat hoeft nu nog niet zichtbaar te zijn?
Op 20 januari, de avond van Sint Agnes, werd in oude volksgebruiken extra aandacht gegeven aan dromen en innerlijk weten. In stilte bakte men een eenvoudig brood of cake (een “dumb cake” in de Engelse volkstraditie) zwijgend bereid en je at die vlak voor het slapen gaan. Om ruimte te maken voor wat zich in dromen of beelden wilde tonen.
Misschien is dat ook nu een mooi moment: even niets invullen, niets verwachten. Alleen aandacht, stilte, en de bereidheid om te luisteren. Januari is geen maand van actie, maar van afstemmen. Van luisteren. Van het vertrouwen dat onder de sneeuw al beweging zit.
En terwijl we deze laatste winterweken doorleven, kijken we zachtjes vooruit, rustig en bewust.
Er komt iets aan.
Januari is nog niet geweest, maar is nog volop bezig….😊. Heerlijk!
Helaas moet ik wel drie dagen per week naar kantoor. Maar zijn er nog vier dagen over om naar binnen te keren en krachten te verzamelen…❤️.
Dat hoop ik voor iedereen!
Hoi Anja,
Je hebt gelijk, januari is nog niet voorbij. Daarom de tekst kort aangepast. Soms gaan mijn gedachten sneller dan ik schrijf.
Ja januari is een mooie maand voor verstilling en naar binnen keren voordat de groei en bloei begint, even rust voor jezelf.
Warme groet,
Monique
Deze winter doet veel met me. Het lijkt wel alsof ik voor het eerst voel wat ruis is in mijn leven en wat waardevol is. Dat gaat gepaard met ook wat pijn en verlies. Daar kan ik nog niet zo goed mee omgaan.
Gevoel moet ruimte krijgen en heeft tijd nodig.
Soms gaat pijn niet helemaal weg, maar dat geeft niet.
Pijn leert ons ook veel over anderen, het leven en over onszelf.
Wel is het van belang dat je pijn een plek geeft, zodat jijzelf kunt blijven groeien en bloeien.
Warme groet,
Monique